. .
ياس
صفحه نخست   ::   .... آرشيو  ::   تماس با من   
 
قالَ الصّادِقُ (عَلَیهِ السَّلام) ... در آداب خروج از منزل

قالَ الصّادِقُ (عَلَیهِ السَّلام)

  • اِذا خَرَجتَ مِن مَنزِلِکَ فَاخرُج خُرُوجَ مَن لا یَعوُدُ.
    • حضرت امام صادق می فرماید که:هر گاه اراده کنی که از منزل خود بیرون روی،باید بیرون روی مثل رفتن کسی که امید عود به خود نداشته باشد،و یقین دارد که در این سفر فوت خواهد شد.یعنی:آنچه لازمه سفر است از وصیّت و تحصیل برائت ذمّه از حقوق اللّه و حقوق النّاس،بجا آر.که به حکم:«اَللّیلُ حُبلی»و مقتضای کریمه:«وَما تَعلَمُ نَفسٌ بِاَیٍّ اَرضی تَموتُ» (1) در هر نفسی احتمال موت دارد.اگر در سفر، اجل فرا رسد؛نادم و مغبون نباشی.حدیث است که : «ایذا اَصبَحتُ فَلا تُحَدِّثُ نَفسَکَ بِالمَسآءِ،وَاِذا اَمسَیتَ فَلا تُحَدِث نَفسَک بِالصَّباحِ؛فَاِنَّکَ لا تَدری مَااسمُکَ غَداً»؛یعنی:هر گاه به صبح رسیدی،قرار شام به خود مده،هر گاه به شام رسیدی قرار صبح به خود مده.چرا که چه دانی که فردا نام تو چه خواهد بود،مرده یا زنده؟
  • وَلا یَکُن خُروجُک اِلاّ لِطاعَةِ،او فی سَبَبٍ مِن اَسبابِ الدّین.
    • یعنی:باید نبوده باشد،بیرون رفتن تو از خانه،مگر از برای طاعت و بندگی خدای تعالی،واجبی یا سنّتی.مثل حجّ و زیارت مشاهد مقدّسه، یا مؤمنین یا تحصیل معاش خود و عیال؛که:«اَلکادُ عَلی عَیالِهِ کَالمُجاهِدِ فی سَبیلِ اللّه»؛یعنی:ثواب کسی که به زحمت و ریاضت تحصیل معاش کند از برای خود و عیال خود،برابر ثواب کسی است که جهاد کند در راه خدا.
    • و در راه رفتن ، سکینه و وقار باش.یعنی:به آرام دل و آرام بدن راه رو،و از سرعت و به طوء،مجتنب باش که در کلّ امور،اقتصاد و میانه روی ممدوح است.یا مراد اجتناب از حرکتهای لغو و فکرهای باطل باشد.و حمل کلام به معنی ثانی،اولی است؛چرا که معنی اوّل عن قریبٍ خواهد آمد و «تأسیس»به از«تأکید»است.
    • و در هنگام راه رفتن،از خدای تعالی غافل مباش،و به یاد او باش و در آشکار و در نهان از ذکر او فارغ مباش.
    • یعنی:شخصی از اهل خانه ابی درداء،احوال ابو درداء را پرسید،که در خانه است یا نه؟ جواب دادند که:در خانه نیست،دیگر پرسید که:کی به خانه می آید؟ ـ جواب داد که:چه دانم حال کسی را که وجود و حیات او به دست دیگری است،و مالک نفس خود به هیچ وجه نیست،نه نفع و نه ضرر. یعنی:شخصی از اهل خانه ابی درداء،احوال ابو درداء را پرسید،که در خانه است یا نه؟ جواب دادند که:در خانه نیست،دیگر پرسید که:کی به خانه می آید؟ ـ جواب داد که:چه دانم حال کسی را که وجود و حیات او به دست دیگری است،و مالک نفس خود به هیچ وجه نیست،نه نفع و نه ضرر. یعنی:به نظر عبرت و بصیرت نظر کن،و عبرت گیر از جماعتی که پیش از تو بوده اند،به کجا رفتند؟و به خود اندیشه کن که جائی که ایشان رفته اند،ناچار تو را نیز باید رفت،و عقباتی که بر ایشان گذشته است،به تو نیز خواهد گذشت.سعی کن که اگر ایشان را در آن نشأه،تأسّفی و ندامتی باشد،تو را نباشد.و از خداوند عالم درخواه و استغاثه نما،که بگرداند تو را از بندگان خاصّ خود؛ملحق کند تو را به بندگان خالص خود،با ایشان حشر کند و در آن نشأه در زمره ایشان باشی و حشر تو با ایشان باشد.


پيام هاي دوستان() ٢٧ بهمن ۱۳۸٦ - سامان | سامان لينک به نوشته