ولادت حضرت امام رضا(ع) میلاد امام هشتم مبارک

 

 

ولادت حضرت امام رضا(علیه السلام) مبارک.

 


تاریخ ولادت : یازدهم ذیقعده سال 148 هجری قمری

 

 

فضائل امام رضا(علیه السلام)

مناقب ومکارم اخلاق آن حضرت (علیه السلام)
مکارم اخلاق آن حضرت به قدری زیاد است که این مختصر راگنجایش آن نیست لکن به جهت تیمّن وتبرّک به گوشه هائی ازآن اشاره می کنیم . نخست درکثرت علم آن حضرت وارد بحث می شویم .
شیخ طبرسی ازابوصلت هروی روایت کرده که می گوید :
ازعلی بن موسی الرضا(علیه السلام) کسی را عالمتر ندیدم وهرعالمی که با او به بحث و مناظره می پرداخت مغلوب گشته وسرانجام به ضعف علمی خود وبرتری آن حضرت اعتراف می کرد .

معاشرت ومجالست آن حضرت (علیه السلام)
شیخ صدوق ازابراهیم بن العباس روایت کرده که گفتهرگز ندیدم امام هشتم (علیه السلام) کسی را با سخن خویش برنجاند ویا درهنگام سخن گفتن کلام کسی را قطع کند. یعنی درمیان سخن کسی سخنی بگوید مگراینکه طرف مقابل سخنش قطع شود وبعداز او حضرت سخنش را آغاز می نمود . در مجلس با مردم کم صحبت می کرد، ولی هرگاه سخن می گفت ازآیات قرآن وکلام خدا مثال می زد .
هیچگاه درحضور کسی که با او نشسته بود ، پا دراز نمی کرد وتکیه نمی داد و همچنین دیده نشد که به یکی از غلامانش فحش دهد ویاروی زمین آب دهان بیندازد ، درخنده کردن قهقهه نمی کرد بلکه خنده اش تبسم بود .
اگر نیازمندی به او مراجعه میکرد ناامید و مأیوس برنمی گشت هنگام غذا خوردن با خدمتگزاران زیر دستان برسر یک سفره می نشست وغذا تناول می کرد . لیکن قبل از اینکه به غذا خوردن شروع کند دستور می داد که ظرف بزرگی بیاورند وابتدا ازبهترین هر غذائی درآن بریزند ودرمیان فقرا قسمت نمایند وقتی چنین می کرد ، این آیه را تلاوت می کرد :
(فَلَا اقتَحَمَ العَقَبَه ) الی آخر .
یعنی یاران دست راست واهل بهشت درعقبه (یعنی امر سخت ومخالفت با نفس وارد می شوند ) وآن عقبه عبارت است از آزاد کردن بنده ای ازبندگی ویا اطعام کردن یتیم گرسنه ای که ازخویشان باشد ویا مسکینی که براثر فقر وتهی دستی زمین گیر شده باشد . سپس حضرت فرمود :
خداوند متعال می دانست که هرانسانی قدرت آزاد کردن بنده را ندارد ازاین رو برای آنها راهی بسوی بهشت به جای آزاد کردن بنده قرار داد وآن اطعام گرسنگان (ازایتام خویشاوند و بینوایان زمین گیر) یعنی اگر کسی قدرت آزاد کردن بنده را ندارد حداقل برای عبور ازعقبه سخت وطاقت فرسا که درقرآن بدان اشاره گردیده به اطعام ایتام خویشاوند وفقرای زمین گیر مبادرت نماید .1

تواضع و فروتنی آن حضرت (علیه السلام)
یاسر خادم می گوید:
هنگامی که امام (علیه السلام) فراغتی برایش حاصل می شد تمام کارگران وکارگزاران را ازکوچک وبزرگ به دورخود جمع می کرد وبا ایشان سخن می گفت وانس می گرفت تا جائیکه موقع غذا خوردن درجمع آنها شرکت می کرد (یعنی ازغذاخوردن با زیردستان عار نداشت ) وپیوسته سفارش می کرد که غذا خوردن اگر آمدم نزد شما وشما مشغول غذا خوردن بودید هرگزاز جای خود حرکت نکنید وچنانچه کسی را صدا زدم ، واو مشغول غذاخوردن بود برنخیزد تااز غذا خوردن فارغ شود وحتی گاهی ازاوقات اتفاق می افتاد کسی را که مشغول غذاخوردن بود صدازد ، اگر می گفتند مشغول غذا خوردن است ومی فرمود بگذارید از غذا خوردن فارغ شود .
درتواضع وفروتنی آن حضرت همین قدر بس که روزی باعده ای ازغلامان خود که بعضاً سیاه پوست بودند مشغول غذا خوردن بود یکی ازدوستان به آن حضرت عرض کرد: فدایت شوم اگر سفره شما ازاینها جدا بود ، بهتر نبود ؟ حضرت ازروی ناراحتی وپرخاش فرمود :
ساکت باش، خدای همه ما یکی است ، پدرومادر همه ما آدم وحوا است . امتیاز وارزش افراد به تقوی وپرهیزکاری است .
آری، همین امام که بازیردستان اینگونه نشست و برخاست می کند ، وقتی فضل بن سهل ذوالریاستین جهت کاری برآن حضرت وارد می شود یک ساعت او را سرپا نگه می دارد . یعنی تا حد امکان ازطاغوت و طاغوتیان بیزار بود2
روزی امام (علیه السلام) وارد حمام شد یکی ازاشخاصی که درحمام بود وامام را نمی شناخت به او گفت :
ای مرد شدبیا و مرا بشوی , ودراین بین دیگران که امام (علیه السلام) را می شناختند او را مطلع ساختند آن مرد از کار خود خجل وشرمسار گردید و ازامام (علیه السلام) عذرخواهی کرد حضرت فرمود عیبی ندارد بگذار کیسه ات را تمام کنم 3


(1) منتهی الآمال ، ج2،ص174
(2) منتهی الآمال ، ج2،ص 176
(3) شرح زندگانی علی بن موسی الرضا(علیه السلام) تألیف احمد مغنیه (2) (3) (4)

/ 2 نظر / 13 بازدید
امین

[گل]سلام............................فقط بیا.........................[زبان]

بهار

سلام دوست قدیمی خوبید به ما سری نمی زنید